هژبر پاکزاد

خزان مستانه می تازد

    1 نشاط زندگانی رفتـــــه و یارای پروازم

                             نه شوری در سرم مانده ، نه افسونی در آوازم

    2 هزاران کار مانده ست و منم سردرگم دنیا

                                      نمی دانم کدامین را در این ویرانه آغازم

    3 خزان مستان می تازد ؛ جوانی رنگ می بازد

                        در این هنگامه می سوزم که با این فتنه می سازم

    4 درونم خویشتن سوزد ؛ برونم شعله افروزد

                                    خدایا ! زندگانی را چه مظلومانه می بازم

    5 به آتش می کشد هر دم ، شرار غم قرارم را

                               از این غمخانه باید خود به شادی خانه اندازم

    6 به ره گم کرده ای مانم در این دنیای وارونه

                                   توان و مرکبی خواهم به ملک دیگری تازم

    7 جهان ارزانی دنیاپرستان زمان باشد

                                 که من ، تنها به مهر این دل دیوانه می نازم

    8 خیال عاشقی دارم ؛ ره میخانه می جویم

                           شراب عشق می خواهم که مستانه سر افرازم

    9 ز باغ و گلشن گیتی ، نسیم بیکسی آید

                                چه می خواهم که گویندم هژبر نغمه پردازم

                                                       هژبر پاکزاد

                                            14 مرداد 1368 خورشیدی

     ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

     * برگ 68 دیوان « گوهر پارسی »