چرا آمده ام ؟

1 آن که سرگشته ی ابهام دلش گشته منم

............................... که چرا داده خدا جان به سراپای تنم ؟

2 گفت نیکو سخنی شاعر ارزنده ی ما

......................... که چه بوده ست مراد از من و از آمدنم ؟ 1

3 بارها پرسشم این بوده : « چرا آمده ام ؟ »

..................................... ولی آزرده ز خاموشی هر انجمنم

4 ترکتازی نبود شأن کسان ، پس من پیر

................................. با کدامین هدفی یکسره در تاختنم ؟

5 با عصای « فعلاتن فعلن » از چه در این

........................... باغ هستی ، چو قناری به سراب چمنم ؟

6 در شگفتم که چرا جان خداداده ی من

.............................. میل پرواز به سر داشته است از بدنم ؟

7 من مگر آمده ام تا که ببازم شب و روز

.................................... ولی از بخت بدم ، در گذر باختنم ؟

8 گفته ام روز و شب این را که چرا بیکس دهر

.................................. همچو یک ذرّه ی ناچیز خراب کهنم ؟

9 سازه ای را نشناسیم که ویران نشود

................................ پس چرا اینهمه پیگیر چنین ساختنم ؟

10 باید از این دو سه روزی که لبالب ز غم است

.................................... رخت بربندم و با خون جگر دل بکنم

11 این چه بازی ست که در عمر شتابنده ی خود

...................................... بس گرفتار خیالات دل خویشتنم ؟

12 دل من داد ندایی که در آن خواب نبود

....................... که خدا گفت که : « داننده ی اسرار منم » 2

13 اندکی تا که به خود آمدم از تردیدم

................................ گفتم این فکر دگرگون شده باید شکنم

14 این به خود آمدن از دایره ی بدبینی

....................................... نقش آراستگی زد به مرام سخنم

15 پیر دانای زمان گفت چنینم که : « هژبر !

.................................. راز هستی بود ؛ آموخته ام دم نزنم »

هژبر پاکزاد

29 دی 1396 خورشیدی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

1 ــ مولوی : « مانده ام سخت عجب کز چه سبب ساخت مرا

....................یا چه بــــوده ست مراد وی از این ساختنم ؟ »

2 ــ در خوابی که دیدم ، خداوند گفت : « همه چیز را من می دانم »

* ــ از دیوان « سپهر سخن »