چو ایران نباشد تن من مباد

چو ایران نباشد تن من مباد

برادر و دوست ارجمند جناب قوامی لاهیجی

............. سپاس از نظر ارزشمندتان و از آشنایی جنابتان بسیار مسرور گشتم ، نگین من و شما و ملت عزیز ایران فرقش با نگین جاهایی که نام بردید تفاوت چندین هزار ساله تاریخ و تمدن دارد و از فحوای بیان زیبایتان هم اینچنین معلوم بود ، لیکن بلحاظ ژئوپلیتیک و شاهراه انرژی جهان حلقه وصل آسیا به اروپا و در یک کلام نقطه اتصال شرق و غرب و تمدنها و سایر مزیت های فرهنگی شما البته بهتر از حقیر اطلاع دارید تفاوت نگین ما و آنان را بدین جهت زیره به کرمان نمیبرم ،شاید با توجه به همین موضوع همواره مورد طمع ودست اندازی بیگانگان از روم و اعراب و عثمانی و غیره بوده و هست و شاید خواهد بود !اما آنچه سرمایه اصلی هــــــــرکشوری بوده و هست و خواهد بود وجود ذخائر طلا و معادن گوناگون و نفت و گاز و سایر نعم نیست بلکه سرمایه اصلی هر کشور نیروی انسانی معتقد و دلسوز و متخصص آن کشور است ،سلاح های موجود در کشور از غربی و شرقی اش وقتی کارگر خواهد افتاد کــــــه بوسیله مردم با ایمان ، سلحشور و مهین دوست و حق باور مورد استفاده قرار گیرد آن هم در راه حق و دفاع مشروع ،بفرمایش متین شما وقتی بین احاد مردم ( با هر دین و آئینی ) با کارگزاران و مسوولین کشور فاصله افتاد خطر رخنه وطمع بیگانگان امری طبیعی خواهد بود و این بزگترین خطر برای هر کشوری است ،لذا برای عالیجناب عرض میکنم بنده بارها به افغانستان رفته ام و با آحاد مردم با اقشار مختلف و با هر دین و مذهبی ارتباط داشته و دارم و با آنان صحبت کرده ام و شناختی جزیی از طبقات اجتماعی موجود در همسایه شرقی دارم ،تهی مغز هم کـــــــه گفتم اشاره به هئیت حاکمه فعلی است ( طالبان دست پـــــرورده وهابیون و پاکستان و امریکا )امریکایی ها هم بخوبی میدانند که تجهیزات بسیاری که عمداً جا گذاشت و بیرون رفتند (که البته صدها برابر قیمت آنرا گرفته از مردم مظلوم افغان )اگر ملتی متخصص ، متعهد ، دلسوز و متحد نباشد این سلاح ها فرقی با چوب دستی ندارد ! وگرنه چرا آواکس های اهدایی امریکایی ، میراژهای فرانسوی ، ترنادوهای انگلیسی، میگ های شوروی ، بمب های شیمیایی آلمانی ، توپ های دور برد اتریشی، هواپیماهای سوخت رسال غربی و شرقی ، نیروهای مصری ، لیبیایی ، سودانی و مراکشی و مصری و سایر اعراب نتوانستند به صدام تکریتی کمکی نمایندآنچه که فرزندان ایران نگذاشتندسانتی متری از خاک گهربار از کف نرود فقط سلاح در انبارها ( بفرموده جنابتان ) نبود ( چون بسیاری از آنها سه ماه هم دوام نیاورد ) بلکه ایمان و اراده پولادین به حفظ کیان پاکان و ایثار و گذشت از جان و برای دفع دشمن ودفاعی مقدس و مشروع بودکه در این راه صدها هزار شهید پیچیده در پرچم مقدس سه رنگ ( بجای کفن ) و صدها هزار جانباز سرافراز که الان پیرمردانی و پیر زنان ( شیر مردان و شیر زنان ) این مرز بوم اند و من کمترین خاک پای آنانم و هر نفسی که در این دیار میکشم خود را مدیون و بدهکار آنان میدانم )بوده و خواهد بود.اتحاد ما و وحدت کلمه و پرهیز از دوستگی ویا چند دستگی رمز عدم طمع هر کس و ناکس چه شرقی اش و چه غربی اش به این آب و خاک مقدس است و انشالله به امید ایرانی آبادتر ، شاد تر و سر افرازتر .

عزت ایران و ایرانی مستدام

کمتر از خاک پای مردم کشورم

میرزا قدیمی

17 خرداد 1402 خورشیدی