میدان های خویشتن یابی

با درود
آقای شفقتی عزیز !
........... شاید برای نخستین بار است که خلاصه نویسی نکرده اید و چقدر خوب است . پیامتان در باره ی آیت الله هاشمی رفسنجانی دارای دو بخش بد و خوب بود . بخش یکم مربوط به سال های آغازین انقلاب است که همگان در شور و هیجان جوشش ابتدایی جنبشی فراگیر می تاختند و آنچه عملی می شد خواسته یا ناخواسته از آن شور و هیجان سرچشمه می گـــــرفت و درست یا نادرست ، سیل خروشان پیش می رفت . دریای ناآرام و ناشناخته بود و ناخدایان کشتی بزرگ را پیش می بردند . در آن خروش و جهش ، بی گمان اشتباه هایی رخ می داد و اگـــــر قرار بر یافتن نقطه های ضعف باشد بسیار می توان یافت و این به گمان من در مورد همگان صادق است . به نظر من با پشت سر گذاشتن میدان های خویشتن یابی و رسیدن به کرانه های آرامش و معرفت ، خود اصیل رخ می نمایــــــــــد و شخصیّت پایدار منطبق با آرمان های ارزشی انسانی می بالـــــــد و این ، مطابق نوشتار شما مربوط بــــــه دوره ی دوم زندگی سیاسی آیت الله هاشمی رفسنجانی است که به عنوان نابغه ی سیاسی مطرح می شوند .

هژبر پاکزاد

26 آذر 1401 خورشیدی