گذرگاه نسیم

آفـــــرین باد بر آن کس که نشد با بد جفت

سخن نیــــک بگفت و سخن نیــــک شنفت

پیش رو تا کــــــه بــــــود راست ره همواری

نــــرود راهی فــــرزانــــه ز کــــژ راه کلفت 1

عاشق آن است کــــه پروا نکند از ره سخت

نـــزد هـر دلشده ای خوف و خطر دارد اُفت

نارفیق است کــه دنیای ریا عرصه ی اوست

دوست با دوست بجز صلح و صفا هیچ نگفت

نشنود نغمـــه ی بلبل ز گــــذرگـــــاه نسیم

آن کــــه در سرزدن ناب سحر خواهــد خفت

تو بـــــه جایی نرسی تا که تلاشی نکنی

ندهـد گردش دنیا بــــــه کسی روزی مفت

کـــوی محبوب به مژگان غزل هـــــای دری

این هـــژبــــر از سر دلدادگی خویش بـرفت

هژبر پاکزاد

17 دی 1397 خورشیدی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

1 ــ ناهموار

* ــ از دیوان « سپهر سخن »