تا در نزنی

    1    هر جا عملی تا که برآیــد

                                          عکس العملش خویش نماید

    2    در کوی و گذرگاه ، بنفشه

                                          دل های پـــــر از عشق رباید

    3    بخرد بود آن کس که سرش را

                                             بــــــر درگـــه دادار بسایــد

    4    آیین ادب مشعل راه است

                                            فـــرزانــــه چنان راه ستایــد

    5    گـــه قـــدر گهرهــا نشناسند

                                           این بـــدگهری هیـچ نشایـــد

    6    در یافتن گــــوهـــــر مقصود

                                           آزادگــی و حوصــــله بایــــــد

    7    هرگــــز نشود نوبت دیـــــدار

                                          عاشق چو بـــــه میعاد نیایـــد

    8    از عهد مقاوم نتــــــوان گفت

                                           جز آن کــــه همان عهد بپایـد

    9    طبع خوش سعدی چو نباشد

                                           کی شعر خوش ناب سراید ؟

    10   تا دامن مـــــادر نبـــــود پاک

                                          فـــــردوسی سالار نـــزایـــــد

    11   دانست هژبر این که به دنیا

                                          تا در نـــــزنی کس نگشایــــد

                                                        هژبر پاکزاد

                                            21 اسفند 1399 خورشیدی

    ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

    * ــ از دیوان « سپهر سخن »