منظره ی زیبایی از تنکابن

در سایه سار بزرگی ها

          تماس تلفنی استادم ، عالیجناب کیقبادی بهانه ای شد کـــه

    بار دیگر مراتب ارادت پایان ناپذیرم را با نوشتاری بــه این شخصیّت

    گرانمایه ی کم نظیر ابراز نمایم و صمیمانه عرض کنم کــــه در دلم

    بالا نشینند و جایگاه همیشگی دارند . شنیدن صدای امید آفرین ،

    سراسر مهربانی و کوچک نوازشان ، برایـم رایحه ی گل هــــای ــ

    صحرایی در پگاهان بهاری را بـــه ارمغان آورد که در زمانه ی دور از

    یگانگی هــــای شایسته ی انسانیّت ، انگار پیام شورانگیز آسمان

    بود .در پیشگاه معنویّت برخاسته از شأن والای انسانی ،با تمامی

    احساسم معترفم کــــه عالیجناب کیقبادی مایه ی افتخار زندگانی

    من است و در سایه سار بزرگی هاشان سپاسگزار خداوندم .

                                                      هژبر پاکزاد

                                              6 تیر 1401 خورشیدی