
معینی کرمانشاهی ، هنرمندی جاودانه
استاد میر جلال الدّین کزازی :
« آن چه که معینی کرمانشاهی به هنرمندی جاودانه در ایران و بیجانشین تبدیل ساخته ترانهسرایی است.
معینی کرمانشاهی در خوی نیز ایرانی راستین بود و در پی آن کرمانشاهی راستین بود. این موضوع وقتی جانگدازتر و جانسوزتر میشود که آن دلبند در گذشته بیجانشین باشد. او در زمینههای گوناگون سخن زبانآور و شیواگوی طبع آزموده و غزلهایی دلکش و آبدار از خود به یادگار نهاده و به کاری دست یافت که هیچ سخنوری را زهره دستیازی به آن نبوده است. او بر آن افتاد که تاریخ ایران را از آنجا که شاهنامه پر و بل میگیرد به شیوه استاد توس دربپیوندد و دستاورد آن در پیوستهای به نام شاهکار است. معینی کرمانشاهی که چونان هنرمند راستین سرشتین به هنر خویش به استواری باور داشت پروا نکرد که تاریخ ایران نو را بسراید. معینی شاید بتوان گفت واپسین چهره نامدار در بهار ترانهسرایان بود یا اگر بخواهم به شیوه فراختر و فراگیرتر بگویم در تبار سخنوران خنیاگران بود » .

