نقش نوروز

ا عید نوروز که تاریخ بدان مفتخر است

............ بی خرد گفت : « چه فخری ! شعف گاو و خر است »

2 بدسگالانه سخن گفت بداندیش گذر

................................... او ندانست که نوروز پیامی دگر است

3 تا که بشنود خردمند چنان یاوه ی تلخ

.................... بس برآشفت که : « نوروز کهن چون شکر است

4 آن که زیبایی نوروز نبیند و به عشق

......................... نشنود نغمه ی بلبل ، به خدا کور و کر است

5 مانده از خاطره هایی ، همه فرهنگ و هنر

................ خواچه ای هست که بر صحن جهان جلوه گر است

6 با فراز آمدن دولت نوروز بهار

................................ چشم هستی نگران ظفر تازه تر است

7 چون که از راه رسد کوکبه ی نوروزی

............................. غم وامانده به هر کوی و گذر دربدر است

8 کاروانی که ز ره می رسد و سال به سال

............................. بس تماشایی و نقش گهرین سفر است

9 رستخیزی ست به فرمان پدیدآور عشق

............................ که ز هر عید کهنسال برازنده ، سر است

10 یادگاری ست ز جمشید ، از آن سوی زمان

.......................... به شکوفایی شادی که سراسر گهر است

11 هر که در جایگه خویش سخن می گوید

........................... بهترین گفته از اندیشه ی صاحبنظر است

12 نقش زیبای طبیعت به صفای نوروز

....................... از گل و بلبل و شیدایی دل سر به سر است

13 قدر نوروز بدانیم که در بزم بهار

.............................. ناامیدی چو بیاید ، به امیدی سپر است

14 عارفان معترف مرتبه ی نوروزند

.......................... پس چنین مرتبه ی ویژه بسی معتبر است

15 نقش نوروز خدا برده چنان دل ز هژبر

...................... که ز ژرفای دلش ، شیفته ی این هنر است »

هژبر پاکزاد

16 اسفند 1401 خورشیدی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ

* ــ از دیوان « سپهر سخن »