کوپال
 

تعداد بازدیدکنندگان آنلاین: 0

خماری های تلخ

1 می برد حسرت مرا تا کام خویش

........................................ می شوم آزرده ی فرجام خویش

2 بــــا پلشتی روزگار بـــی صفا

....................................... کــــرده زندانی مرا در دام خویش

3 می کنم با یاد تو هر لحظه پـــر

....................................... در خماری های تلخم جام خویش

4 گوش جانم روز و شب در انتظار

......................................... تا فرستی نغمه ی پیغام خویش

5 در جدایی هـــا دلم آشفته تــــر

.......................................... می کند یاد تو با هر گام خویش

6 بال بگشا تا ببینی عشق من !

.......................................... بــــر بلندای امیـــدم نام خویش

7 بار دیگـــر مهربان کــــوپال من !

.......................................... پــــرده بردار از رخ گلفام خویش

8 ای سعادت آفرینــم ! سوی من

........................................ پر بزن همچون هما از بام خویش

9 قلب لــــرزان هـــــژبر پاکــــزاد

........................................ کرده چشمان غمینت رام خویش

هژبر پاکزاد

27 اردیبهشت 1394 خورشیدی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

* ــ از دیوان « افسانه ی کوپال »


نوشته شده در تاريخ دوشنبه بیست و دوم اسفند ۱۴۰۱ توسط هژبر پاکزاد
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک