سنگ مزن

    1  بردل شیشه ای دوست خود سنگ مزن

                                     چهره ی مهر و صفای بشری چنگ مزن

    2  گام بگذار به شهراه نکویی با شوق

                                         در سخن گفتن و در کار نکو لنگ مزن

    3  کی سزاوار تو باشد به کسی رنگ زنی ؟

                             دست کم خویش در این بی خردی رنگ مزن 1

    4  بترین کار بود بر دگران انگ زدن

                                         تا شنیدی خبری ، بر دگران انگ مزن

    5  چون که گفتند ز بدنامی کس ، دل شکنان

                               همچو آن دل شکنان ، حرف از آن ننگ مزن 2

    6  آشتی را چو ره آزاد و توانی گذری

                                          دگر از خیره سری بر دهل جنگ مزن

    7  ای گریزان شده از شعر دل آرای هژبر !

                                        لاف بیهوده ز فهمیدن و فرهنگ مزن 3

                                                        هژبر پاکزاد

                                               30 دی 1400 خورشیدی

    ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

    1 ــ رنگ زدن : فریب دادن

    2 ــ ننگ : بدنامی

    3 ــ فرهنگ : آداب دانی ، ادب ، تربیت

    * ــ از دیوان « سپهر سخن »